هدف اصلی غلتک مخروطی

رولبرینگ های مخروطی عمدتاً تحت بارهای ترکیبی شعاعی و محوری قرار می گیرند. ظرفیت تحمل بار بستگی به زاویه راهروی حلقه بیرونی دارد، هر چه زاویه بزرگتر باشد، ظرفیت حمل بار بیشتر است. این نوع بلبرینگ از نوع جداشدنی یاتاقان می باشد که با توجه به تعداد ردیف عناصر غلتکی در یاتاقان به غلتک های مخروطی یک، دو ردیفه و چهار ردیفه تقسیم می شود. فاصله یاتاقان غلتکی مخروطی تک ردیفی باید توسط کاربر در حین نصب تنظیم شود. فاصله های غلتک مخروطی دو و چهار ردیفه بر اساس نیاز کاربر در کارخانه داده می شود و نیازی به تنظیم توسط کاربر ندارد.
رولبرینگ های مخروطی دارای مسیرهای رینگ داخلی و خارجی مخروطی هستند و غلتک های مخروطی در بین آنها چیده شده اند. خطوط برآمدگی تمام سطوح مخروطی در یک نقطه در امتداد محور یاتاقان به هم می رسند. این طراحی باعث می شود که یاطاقان غلتکی مخروطی برای بارهای مرکب (شعاعی و محوری) مناسب باشند. ظرفیت بار محوری یاتاقان عمدتاً با زاویه تماس تعیین می شود. هرچه زاویه بزرگتر باشد، ظرفیت بار محوری بیشتر است. قدر زاویه ای با ضریب محاسبه شده e بیان می شود. هرچه مقدار e-value بیشتر و زاویه تماس بیشتر باشد، یاتاقان برای بارهای محوری مناسب تر است.